မဲေမွာင္ေနေသာ ပတ္၀န္းက်င္ေၾကာင့္ စိတ္ထဲမွာ လြမ္းသလုိလို ေဆြးသလုိျဖစ္ေနသည္။ က်ေနာ့ ပင္ကိုယ္ စိတ္ကပင္ အလြမ္းကို အားသန္သည္လားမသိပါ...။ တခုခုအေၾကာင္းရွာၿပီး လြမ္းေနခ်င္တတ္တာ ၀ါသနာပါေနသည္။ မုိးေလး အုံ႕ရင္လြမ္းသည္။ ေလေျပေလး တိုက္ရင္လြမ္းသည္ သစ္ရြက္ကေလးေတြ ေလအေ၀ွ႔လြင့္ ၀ဲသြားတာ ျမင္ရရင္လည္းလြမ္းတတ္သည္။ ကိုယ့္ေမြးရပ္ေျမကလည္း ကန္ေရေသာက္၊ ျမက္ေျခာက္စားလုိ႔ အေျပာခံရေအာင္ ခုိးခုိးေခါင္ေခါင္ရွားပါးေဒသမဟုတ္လား။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္လိုျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္ေမြးရပ္ေျမကိုေတာ့ မေမ့ႏုိင္တာကေတာ့ အမွန္ပင္။
စိတ္ထဲမွာ အားရပါးရ လြမ္းေနတုန္း ဖုန္းျမည္သံေၾကာင့္ အေတြးေတြေပ်ာက္သြားၿပီး ဖုန္းကိုကိုင္လုိက္ေတာ့ ေဘာ္ဒါၾကီး MTZO ပင္။
“ေအာ္.... တတ္လာခဲ့ဗ်ာ... ငါးထပ္ေလ... က်ေနာ္ အျပင္ကထြက္ေစာင့္ေနမယ္... အုိေကေနာ္...”
တံခါးေသာ့ယူလုိက္ပီး အခန္းထဲက ထြက္ကာ အိမ္တံခါးဖြင့္ၿပီး MTZOကို ေစာင့္ေနလုိက္သည္။
“ဘယ္ကလွည့္လာတာလဲဗ်...”
“ခင္ဗ်ားဆီပဲ တမင္၀င္လာခဲ့တာဗ်...”
“အင္းထုိင္အုန္းဗ်ာ... က်ေနာ္... အခန္းေလးနည္းနည္းရွင္းလုိက္အုန္းမယ္...”
“မုိးေလးနည္းနည္းအုံ႔ေတာ့ စိတ္ထဲ လြမ္းခ်င္သလုိလုိပဲဗ်ာ...”
“အဟုတ္ပဲဗ်ာ.... က်ေနာ္လည္း အဲလုိျဖစ္ေနတာ... ဘာကိုလြမ္းမွန္းမသိလြမ္းေနမိတာဗ်... အဲလုိလြမ္းမိရင္ ေရွးကသီခ်င္းစာသားေလးေတြ စိတ္ထဲသတိရမိ တတ္တယ္ဗ်...”
“ဟုတ္လား လုပ္စမ္းပါအုန္း ဘယ္သီခ်င္းစာသားမ်ားလဲ...”
“အသက္ကေလးရယ္ ရွည္ေစလုိ... ျမနႏၵာေနညိဳသန္းတယ္... မန္းေတာင္ရိပ္ခုိဆုိတဲ့ သီခ်င္းပဲဗ်ာ... က်ေနာ္လည္း တပိုင္းတစပဲရတာဗ်...”
“အင္း... က်ေနာ္လည္း ကိုယ္ျမိဳ႕ကိုယ့္ရြာ ကိုလြမ္းတာပဲဗ်ာ... အထူးသျဖင့္ က်ေနာ္တုိ႔ လင္မယား တျပည္တရြာ လာရွာေနခ်ိိန္ မိဘေတြႏွင့္ ကင္းကြာေနတဲ့ ကေလးအတြက္လည္း တခါတခါ စိတ္မေအးရဘူးဗ်ာ....”
“ဟုတ္တယ္ ကိုသန္႔ဇင္ရာ... ေတြးရင္ေဆြးစရာေတြ အမ်ားၾကီးပါဗ်ာ... တတ္ႏုိင္သမွ်ေတာ့ မေဆြးျဖစ္ မလြမ္းျဖစ္ေအာင္ ေနရတာပဲ...။”
“ဒါနဲ႔ ဒီေန႔ ဘယ္သြားစရာရွိသလဲဗ်...”
“အထူးေတာ့ မရွိဘူး”
“ဒါဆုိက်ေနာ္တုိ႔ ဖုိရမ္အတြက္ တခ်ိဳ႕စာ မျပတ္တာေလး ေတြ လုပ္စမ္းပါအုန္းဗ်ာ...”
“အင္း ဟုတ္တယ္ဗ်ာ အေတာ္မ်ားမ်ား တုိးလုိ႔တန္းလန္းေတြ ျဖစ္ေနတာ မ်ားတယ္... ဘယ္အေၾကာင္းဆက္ရင္ အဆင္ေျပမလဲဗ်...”
“က်ေနာ္ျပန္ၾကည့္ထားတာမွာ ဟုိတေလာကေျပာခဲ့ဖူးတဲ့ ျပာသာဒ္အေၾကာင္း သတိရမိတယ္ဗ်ာ... ျပာသာဒ္ရဲ့ အေခၚအေ၀ၚ အစိတ္အပိုင္းေတြ အေၾကာင္းေျပာမယ္ဆိုတာ အဲဒါ ဘာမွ ဆက္မလာေတာ့ တုိးလို႔တန္းလန္းၾကီး အေတာ္ဆုိးသဗ်....။”
“အင္း...ဟုတ္ပါၿပီဗ်ာ...”
“ဒါဆုိျပာသာဒ္အစိတ္အပိုင္းေတြ ဘယ္ႏွစ္မ်ိဳးရွိသလဲကစေျပာဗ်ာ”
“ ျပာသာဒ္အစိတ္အပိုင္းကို အၾကမ္း ၅ ပိုင္းခြဲၿပီး ေျပာလုိ႔ရတယ္ဗ်ာ....”
“အင္း....ဆုိပါအုန္း ဘာေတြလဲဆုိတာ”
၁။ ထီး
၂။ ထုပိကာ
၃။ ကလပ္
၄။ ဘံု အဆင့္မ်ားႏွင့္
၅။ မုခ္ ဆုိၿပီး အၾကမ္းဖ်ဥ္းခြဲ ထားတယ္ဗ်...”
“ဒါတင္ပဲလားဗ်... က်ေနာ္ေတြ႕တာေတာ့ ရႈပ္ရွပ္ခက္ေနတာပဲဗ်ာ...”
“လာမယ္ေလဗ်ာ ေလာရန္ေကာ ကိုယ့္လူရယ္...”
ဒီမွာ ဒီပံုေလးကိုၾကည့္ဗ်ာ....
“အပိုင္း ၁ မွာပါတဲ့ ထီးေတာ္ မွာ စိန္ဖူး၊ ငွက္ျမတ္နား၊ ႏွင့္ ထီးေတာ္ရဲ့ ဘံုအဆင္ေတြေပါ့... အဲဒါ ထီးမွာ ပါတဲ့ အၾကမ္းအစိတ္အပိုင္းေတြ။
အပိုင္း ၂ ထုပိကာ မွာ ငွက္ေပ်ာဖူးပံု ရွည္ေမ်ာေမ်ာ ထီးေတာ္ေအာက္ေျခကအပိုင္းပဲဗ်...။ ထုပိကာမွာ ၾကက္သြန္ေခါင္း၊ ဇိလုိ႔ေခၚတဲ့ (လည္)၊စတာေတြႏွင့္ ငွက္ေပ်ာဖူး ေအာက္ေျခနား ေဖာင္းဖုသြားတဲ့ ေနရာကို တင္းလုိ႔ေခၚတယ္...။
အပိုင္း ၃ ကလပ္မွာေတာ့ ၾကာေမွာက္၊ၾကာလွန္၊ အေပၚခလုတ္၊ ေအာက္ခလုတ္၊ ေနာက္ ရာမလက္ညိႈး ၊ ေနာက္ ကလပ္ပန္းဆြဲ- မံုလာဖတ္ စတဲ့ အစိတ္အပိုင္းေတြ ပါလာတယ္..။
အပိုင္း ၄ ဘံုအဆင့္ေတြမွာ ဘံုအဆင့္အဆင့္ေတြႏွင့္ သူႏွင့္ဆုိင္တဲ့ ဒုရင္ေတြ၊ ေထာင့္ပန္းေတြ မုခ္ပန္းေတြပါတယ္ဗ်...။ ဘံုအဆင့္ေတြမွာ ေခါင္မုိးေတြကို ေရဆင္းလုိ႔ေခၚတယ္...။ ေခါင္အုပ္ေလးေတြ ေနရာမွာ တခ်ိဳ႕ ျပာသာဒ္ေတြမွာ ၾကက္ေမာက္တန္းလို႔ေခၚတဲ့ ေခါင္အုပ္ကို အလွဆင္ထားတဲ့ ပန္းေလးေတြ ေတြ႔ႏုိင္တယ္...။ မုခ္ပန္းမွာ ပါ၀င္တဲ့ အစိတ္အပိုင္းေတြ၊ ေဒါင့္ပန္းေတြမွာ ပါတဲ့ အစိတ္အပိုင္းေတြ အဲဒါေတြကိုလည္း သူ႔အစိတ္အပိုင္းအလုိက္ အေခၚေတြရွိေသးတယ္...။
အပိုင္း ၅ မုခ္မွာ ေအာက္ဆံုးအဆင့္ဆုိရင္ မုခ္ထပ္၊ မုခ္ထြက္- ယြန္ဆက္လုိ႔ ေခၚတဲ့ မုခ္ေပါက္ကို တန္ဆာဆင္ထားတာေတြ အေဆာင္အကူးမွာ တန္ဆာဆင္တာေတြ ရွိေသးတယ္...။
“အင္း အေတာ္ စိတ္၀င္စားစရာပဲဗ်ာ... ဒါနဲ႔ ျပာသာဒ္လုပ္ရင္ သတိထားရမယ့္အခ်က္ေလးေတြလည္း သိခ်င္ေသးသဗ်၊ ေနာက္ သူ႔ရဲ့ အခ်ိဳးႏွင့္ အရြယ္အစားေတြေရာ ဘယ္လုိပုိင္းသလဲ... အဲဒါေတြလည္း လုပ္စမ္းပါအုန္း...”
“ အင္း... ျပာသာဒ္ပံုစံထုတ္ရင္ ပထမဘံု အဲ Floor Plan ကေနအေျခတည္လာမယ့္ ခန္းဖြင့္ကို အေျခခံထားျပီး စဥ္းစားတယ္ဗ်...။ အဲဒါပထမ အခ်က္။ ေနာက္ ဒုတိယအေနႏွင့္ ဘံုဘယ္ႏွဆင့္လုပ္မလဲဆုိတဲ့ ဘံုဆင့္အေရအတြက္...။ အမ်ားအားျဖင့္ ဘံုဆင့္ေတြကို ျမန္မာျပာသာဒ္ေတြမွာ မဂဏန္းေတြပဲ ထားတာမ်ားတယ္...။ သံုးဘံုကိုအနည္းဆံုးထားၿပီး...။ ၃ ၊ ၅ ၊ ၇ ၊ ၉ ၊ ၁၁ ၊ ၁၃ အစဥ္အတုိင္း ထားတတ္ၾကတယ္။ ၁၃ ဘံုအထိေတာ့ အမ်ားဆံုးထားတာပဲဗ်ာ...။ ျပာသာဒ္ကို စံုဂဏန္းမေတြ႔ရဘူးလုိ႔ ေျပာတယ္ဗ်...။ တတိယ အခ်က္ကေတာ့ အေတာ္ေလးအေရးၾကီးတယ္...”
“ အင္းဆုိစမ္းပါအုန္း...။”
“ျပာသာဒ္ အတင္း၊ အေပ်ာ့ကိုေရြးတာပဲ ၊ အတင္းဆုိတာ အေျဖာင့္ျပာသာဒ္ကိုဆုိခ်င္တာ၊ အေပ်ာ့ဆုိတာ ခပ္ေကြးေကြးျပာသာဒ္ေပါ့...။”
“ဘယ္လုိ... သိပ္မရွင္းဘူးဗ်ာ... ဘယ္ေနရာ ေကြးၿပီး ဘယ္ေနရာ ေျဖာင့္တာလဲ...။”
“ဒီလုိဗ်ာ ျပာသာဒ္ဘံု အဆင့္ေတြမွာရွိတဲ့ အမိုးစြန္း အခၽြန္ေလးေတြရဲ့ ထိပ္ေတြကို မ်က္လံုးႏွင့္ မွန္းၿပီး မ်ဥ္းေလးဆြဲလုိက္ရင္ ျဖစ္လာတဲ့ မ်ဥ္းေၾကာင္းေလးရဲ့ အေကြး၊ အေျဖာင့္ကို ဆုိခ်င္တာ...။ အဲဒီမ်ဥ္းေလး ေကြးတယ္ဆုိရင္ အေပ်ာ့ ျပာသာဒ္၊ အဲဒီမ်ဥ္းေလး ေျဖာင့္ေနတယ္ဆုိရင္ အတင္းျပာသာဒ္ေပါ့...။ ပံုေလးႏွင့္ ဆုိရွင္းသြားလိမ့္မယ္ ဒီပံုေလးၾကည့္လုိက္ဗ်ာ...။
“အင္း ဒီလုိဆုိေတာ့ ပိုရွင္းသြားတယ္ MMO ေရ... ဒါနဲ႔ ဘံုအဆင္႔ေတြကိုေရာ ဘယ္လုိပိုင္းသလဲ...”
“ဘံုပိုင္းတာကေတာ့ ခုနေျပာထားတဲ့ Floor Plan ပထမဘံုမွာရွိတဲ့ အခန္းဖြင့္ အခန္းအက်ယ္... အဲ... တုိင္ေတြရဲ့ အလယ္အတုိင္းအတာကို အေျခတည္ရတယ္...။
ျမန္မာအေခၚ column တုိင္ေတြကို ကြန္းတုိင္လုိ႔ ေခၚသဗ်...။ အဲဒီ ကြန္းတုိင္ေတြႏွင့္ ခန္းဖြင့္ တုိင္းၿပီး Eave Line အမိုးစြန္းဘယ္ေလာက္ထြက္မလဲ ဆုိတာ တြက္ၿပီး အဲဒီအမိုးစြန္း ဘယ္ညာႏွစ္ဘက္ပါ ေပါင္းထားတဲ့ အလ်ားကို အေျခခံ အေနနဲ႔သံုးတယ္...။ အဲဒီအနားကို L လုိ႔ သတ္မွတ္မယ္ဆုိရင္ ျပာသာဒ္ရဲ့ အျမင့္ကို ငါးမတ္ခ်ိဳး(၁ ၁/၄ ဆ) ၊ တစ္ျပန္ခြဲခ်ိဳး (၁ ၁/၂ဆ)၊ မတ္တင္းခ်ိဳး (၁ ၃/၄ )၊ ႏွစ္ျပန္ခ်ိဳး (၂ ဆ) ဆုိၿပီး အခ်ိဳးေတြ သတ္မွတ္ထားၾကတယ္...။ က်ေနာ္ပံုေလးႏွင့္ ျပလုိက္မယ္ ဒီမွာ ၾကည့္လုိက္ဗ်ာ....။”
“ေလးမ်ိဳးေတာင္ ရွိပါလား...။”
“ဟုတ္တယ္ ကိုသန္႔ဇင္”
“အခ်ိဳးအမ်ိဳးမ်ိဳးရွိတာေတာ့ ဟုတ္ပါၿပီ အဲဒါေတြကို ဘယ္ေနရာမွာ ဘယ္အခ်ိဳးသံုးသလဲ ဆုိတာေျပာအုန္းဗ်ာ...။”
“ငါးမတ္ခ်ိဳးႏွင့္ တစ္ျပန္ခြဲခ်ိဳးေတြကို ေျမျပင္ကေန အျမင့္သိပ္မကြာတဲ့ အေဆာက္အအံုေတြရဲ့ ထိပ္မွာ ျပာသာဒ္အျဖစ္ ေဆာက္တတ္ၾကတယ္ဗ်...။ ဘံုအျမင့္ေတြကေတာ့ ျပာသာဒ္ ခန္းဖြင့္အလုိက္ အၾကီးအေသးကြာသြားတယ္...။ ေျမျပင္ညီ တစ္ထပ္ အေဆာက္အအံုေတြမွာ အမ်ားအားျဖင့္ ငါးမတ္ခ်ိဳးပဲ သံုးၾကတယ္...။ အဲ...ခန္းဖြင့္အရမ္းၾကီးလြန္းရင္ တစ္ျပန္ခြဲ အခ်ိဳးပဲ ထားတတ္ၾကတယ္...။ တစ္ျပန္ခြဲပဲထားမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ၁၀ေပ ေက်ာ္ ပတ္၀န္းက်င္ေလာက္ ျမင့္တဲ့ ကုန္းျမင့္ေတြေပၚမွာ အေဆာက္အအံုတည္ထားတာမ်ိဳးဆုိရင္ တစ္ျပန္ခြဲကိုပဲ လုပ္ပစ္လုိက္ၾကတယ္...။”
“ဒါဆုိ မတ္တင္းႏွင့္ ၂ျပန္အခ်ိဳးေတြကို အရမ္းျမင့္တဲ့ အေဆာက္အအံုေတြႏွင့္ ေတာင္ကုန္းေတြ၊ ကုန္းျမင့္ေတြေပၚမွာ ေဆာက္ၾကမွာေပါ့”
“ဟုတ္တယ္ဗ်... က်ေနာ့္အထင္ အဲဒါက မ်က္စိအျမင္ vision အရ အခ်ိဳးကို ခ်ိန္လိုက္တယ္ထင္တယ္ဗ်ာ...။ မႏၱေလး နန္းေတာ္မွာရွိတဲ့ နန္းျမင့္ ေမွ်ာ္စင္လုိ အေဆာက္အအံုေတြဆုိရင္ အဲလုိ အခ်ိဳး မ်ားမ်ားထားၿပီး ေဆာက္တတ္ၾကတယ္...။
“အင္းဗ်ာ...ေရွးက ျမန္မာဗိသုကာၾကီးေတြ အျမင္ကို ပသာဒျဖစ္ေအာင္ ျပဳရာမွာ အခ်ိဳးေတြ လုိသလုိကစားတတ္တဲ့ အသိက အေတာ္ေလး စိတ္၀င္စားဖုိ႔ေကာင္း သလုိ ေလးစားဖုိ႔လည္း ေကာင္းတယ္ေနာ္...။ ”
“ဒါေပါ့ ဗ်ာ... ဒီမွာ ေအာက္ကနမူနာ ပံုေလးကို ၾကည့္လုိက္ဗ်ာ အဲလိုစီစဥ္တတ္ၾကတယ္ဗ်....။”
“ဟုတ္ပါ့ဗ်ာ အခ်ိဳးဆုိတာလည္း သူ႔ေနရာ ႏွင့္သူထားတတ္မွဗ်... မဟုတ္ရင္ မျမင့္မတင့္တာေတြ ျဖစ္ေနတတ္တယ္...။”
“ေအးဗ်... တခ်ိဳ႕နားမလည္တဲ့သူေတြ ေဆာက္ရင္ ေျမျပင္နိမ့္နိမ့္မွာ ၂ျပန္ခ်ိဳးျပာသာဒ္ကိုခ်ိဳးၿပီး ေဆာက္လုိက္လုိ႔ကေတာ့ ပိန္ပိန္ခၽြန္ခၽြန္ႏွင့္ အေတာ္အၾကည့္ရဆုိးမယ္ဗ်... အရမ္းျမင့္တဲ့ေနရာေတြမွာ ငါးမတ္ခ်ိဳးေလာက္သာ ေဆာက္ထားရင္ ပုအုိက္အုိက္ႏွင့္ ေအာက္ကေနၾကည့္တဲ့သူ အတြက္ ကသိကေအာက္ျဖစ္ေနမွာ ေသခ်ာတယ္ဗ်... ျပာသာဒ္ရဲ့ အလွကို အားပါးတရ ခံစားလုိ႔ မရႏုိင္ေတာ့ သလိုျဖစ္သြားနုိင္တာကိုး...”
“ဒါေတာ့ ကၽြမ္းက်င္ရာ လိမၼာဆုိသလို ေဆာက္လုပ္ဖူးတဲ့ ဗိသုကာေတြ အခ်ိဳးအစားနားလည္တတ္ကၽြမ္းတဲ့ အာခီတတ္ေတြ ေဆာက္လုပ္ၾကမယ္ဆုိ ေကာင္းမြန္တဲ့ ျပာသာဒ္တစ္ေဆာင ္ျဖစ္လာမွာပါဗ်ာ...”
“ေအးဗ်ာ... က်ေနာ္တုိ႔ေတြလည္း တျဖည္းျဖည္းပဲ ေလ့လာဆည္းပူးေနၾကရတယ္... က်ေနာ့စိတ္ထဲ ခုထိဘာမွ ဟုတ္တိပတ္တိမတတ္ေသးဘူးထင္ေနတယ္ဗ်ာ... ထင္တာမဟုတ္ပါဘူးေလ... တကယ္လည္း မတတ္ေသးတာပါ....”
“အဲလုိလည္း မဟုတ္ေသးဘူးေလ... ခုက်ေနာ့ကိုေျပာျပတာေတြဟာ ခင္ဗ်ား အသိအတတ္ေတြပဲေပါ့...”
“ေအာ္က်ေနာ္ေျပာတာေလးေတြက ျမန္မာမႈ ဗိသုကာပညာရဲ့ မစို႔မပို႔ အစိတ္အပိုင္းေလးေလာက္ပါပဲ... ဆရာ့ဆရာၾကီးေတြ ဆီမွာ ေနာင္မ်ား ဆည္းပူးခြင့္ရမယ္ဆုိရင္ေတာ့ က်ေနာ္ ၀မ္းသာအားရ ဆည္းပူးခ်င္ေသးတယ္ဗ်ာ...”
“အင္း အခ်ိန္တန္လုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔ေတြ ျပည္ေတာ္ ျပန္ျဖစ္ၾကမယ္ဆုိရင္ေပါ့ဗ်ာ...”
“ဟုတ္တယ္ဗ်ာ အဲဒီအခ်ိန္ပဲ ဘယ္ေတာ့ျဖစ္လာမလဲ ဆုိတာ ေတြးေနမိတယ္... ကဲက်ေနာ္တုိ႔ တစ္ခုခုစားဖုိ႔ ေအာက္ဆင္းၾကရေအာင္ဗ်ာ”
“ေကာင္းၿပီဗ်ာ ေအာက္နားက KFC ဆုိင္ေလးပဲ ေျပးလုိက္ၾကရေအာင္ဗ်ိုဳး..”
“အုိေကဗ်ာ”
ေလးစားစြာျဖင့္
MMO
ျမန္မာျပာသာဒ္မ်ားကို တီးေခါက္ျခင္း(၁)
